ഞാൻ ചെറിയ ക്ലാസ്സിൽ പഠിക്കുമ്പോ 'What is your Ambition? ' എന്ന് ടീച്ചർ ഞങ്ങളോട് ചോദിച്ചു. ഞാൻ എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞു. പക്ഷേ ബാക്കി കുട്ടികൾ ഒക്കെയും വല്യ വല്യ എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞത് കേട്ട് ഞാൻ അന്തം വിട്ട് പോയി.
OMG !!നാട് ഓടുകയാണ്. നടുവേ ഓടണമല്ലോ.
അതോണ്ട് അമ്മ സ്കൂൾ വിട്ട് വരണ വരെ നോക്കി ഇരുന്നു. അമ്മ അടുക്കളയിൽ കയറിയപ്പോ തൊട്ട് പിന്നാലെ നടന്നു. അമ്മേടെ അംബീഷൻ എന്തായിരുന്നു? അതാണ് അറിയേണ്ടത്. എന്നിട്ട് വേണം എനിക്ക് എന്റെ ഒരെണ്ണം തയാറാക്കാൻ.
പാത്രം വച്ചു, വെള്ളമൊഴിച്ചു, പഞ്ചാര ഇട്ടു. വെള്ളം തിളയ്ക്കണ ഗ്യാപ് ഉണ്ടല്ലോ. ആ ഗ്യാപ്പിൽ അമ്മ പറഞ്ഞു "മോഹം തോന്നുമ്പോ മിഥിലയിലെ മസാല ദോശ കഴിക്കണം. സ്വന്തായിട്ടു വാങ്ങി കഴിക്കാൻ പ്രാപ്തയാക്കുന്ന തരത്തിൽ ഒരു ജോലി വാങ്ങുക എന്നതായിരുന്നു അമ്മേടെ ambition ". എനിക്കതു അത്ര പിടിച്ചില്ല. അയ്യേ. ഇതെന്തൂട്ട് അംബീഷൻ ആണ്.പിള്ളേരൊക്കെ ഇഞ്ചിനീരും, ഡോക്ടറും വക്കീലും ഒകെ ആവണം നു പറയുമ്പോ!!!
പിന്നീടും പല ടീച്ചർമാർ അംബീഷൻ ചോദിച്ചു. ഫ്രണ്ട്സിന്റെ ഇടയിൽ കിടപിടിക്കുന്ന തരത്തിൽ ഒരു അംബീഷൻ മിക്ക തവണയും ഞാൻ പറഞ്ഞു. 😋
ആദ്യം സിവിൽ സർവീസ് എഴുതി എടുക്കണം.😎🤝 ഒപ്പം RJ യും ആവണം. പിന്നെ... പിന്നെ ബാക്കിയൊക്കെ ഞാൻ മറന്നു.
പണ്ടൊക്കെ വീണു കിട്ടുന്ന ഒഴിവു ദിവസങ്ങളിൽ ഞങ്ങൾ നെഹ്റു പാർക്കിൽ പോവും. അവിടുത്തെ സിമെന്റിൽ ഉണ്ടാക്കിയ ഇഴുകണ്ണ സാധനം ആണ് ഇഷ്ട്ടം.വരിയിൽ ഒക്കെ നിന്നിട്ട് വേണം ഇഴുകാൻ. സ്വന്തമായി കോണി കയറി വീഴാതെ ഇഴുകി വരുന്നത് സ്വയം പര്യാപ്തതയുടെ ആദ്യ പാഠ ഭാഗത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്താം. എക്സ്ട്രാ ടൈമിൽ ഊഞ്ഞാലിൽ ആടുന്നതോടു കൂടി ആഴ്ചയിലെ വിനോദ യാത്ര അവസാനിച്ചു എന്ന് അപ്പ പറയും.
പിന്നെ ബിനി സ്റ്റാൻഡിലെ മിഥിലയിൽ കയറും. എന്നിട്ട് എല്ലാവർക്കും മസാല ദോശ വാങ്ങി തരും.ബില്ല് കൊടുക്കാൻ നേരം ഞാൻ വെള്ള ജീരകം വായയിൽ ഇടും. പിന്നെ ബസിൽ കയറി ഞങ്ങൾ പാട്ടൊക്കെ കേട്ട് വീട്ടിലേയ്ക്കു തിരിച്ചു പോരും.
കാലക്രമേണ ഭാരതിലെ മസാലദോശയിലേക്കും ചമ്മന്തിയിലേക്കും ഇഷ്ട്ടം കൂടുമാറി. Menu ഒക്കെ നോക്കി എത്ര അലോയ്ച്ചാലും അവസാനം 'എനിക്കൊരു മസാല ദോശയും കാപ്പിയും ' എന്ന് അമ്മ പറയും.
ഇല്യ.അമ്മ നെയ് റോസ്റ്റ് പറയില്ല. മസാല ദോശ വരുന്നതും നോക്കി ഇരിപ്പാണ്.... ☕ ( old pic )
ലൊക്കേഷൻ ഓർമയില്ല.
നീ അങ്ങനെ ചെയ്യണം ഇങ്ങനെ ചെയ്യണം എന്ന് അമ്മ ഇതു വരെ എന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടില്ല. മസാലദോശയുടെ രുചി അറിയുന്നത് കൊണ്ട് ആവണം.
ഒരു മസാലദോശ അംബീഷൻ എല്ലാർക്കും വേണം എന്നാണ് എന്റെ ഒരു ഇത് 💚✨️
